Mijn laatste bericht is van augustus. Het lijkt wel een leven geleden en eigenlijk is dat ook zo.

Op 11 september 2009 beviel ik in slechts een ruime anderhalf uur (van eerste wee tot baby op de buik) van onze dochter Roos. En inmiddels is zij ook alweer 5 maanden oud.

Het is ook een ander leven geworden. Hectisch, vermoeiend maar ook bijzonder mooi. Ik leer kanten van mezelf kennen waarvan ik niet wist dat ik ze had. Leer af en toe te stoppen en even te genieten, want de tijd gaat zó snel. Zeker omdat ik nog steeds mijn huis niet heb verkocht, mijn Lief en ik dus niet samen kunnen leven en ik vanwege de financiën 4 x 9 uur werk.

Roos is het oog in de storm. En lief en gemoedelijk meisje, dat alles maar over zich heen laat komen. Ze lacht veel en graag, kletst (nou ja..brabbelt) zo’n 5 kwartier in een uur en alleen als ze moe is, honger heeft of een sprong doormaakt is ze niet al te vrolijk.

En zo is deze Hortensia moeder geworden van een Roos. Een prachtig kind, al zeg ik het zelf. Ben benieuwd of jullie dat ook vinden

die laatste weken. Ik heb er nog zo’n 6,5 te gaan en met deze warmte wordt het alleen maar pittiger. Dikke en slapende vingers door een zwangerschaps carpaaltunnel syndroom, varkenspootjes, een oh zo pijnlijk bekken en daardoor slapeloze nachten, een op hol slaande spastische dikke darm en een klierende rug, indalingspijntjes. Tja..je moet er wat voor over hebben!!

Tegelijkertijd besef ik me maar al te goed hoe bijzonder deze tijd is. Ik ga dat gedraai en gepor in mijn buik straks echt ontzettend missen, want het heeft wel iets knus. Het gerommel met kleertjes en het tutten met het kamertje is ook erg leuk. Maar vast niet zo leuk als straks tutten met wurm zelf

Maar daar moet ik nog even op wachten..hoewel de schok groot was toen een dame op het forum waar ik schrijf al met 35 weken beviel. Wurmpje moet nog maar lekker blijven zitten, minstens tot de 37 weken, want dan pas zijn opa en oma terug uit Schotland!

Tja…en dan zit je met net iets meer dan 30 weken thuis. Bekkeninstabiliteit. Niet dat het rammelende bekken me overviel, want vanaf week 13 klierde het al. Combinatie van hypermobiel zijn en "oudere moeder"-zijn. (Gosh, I feel like a fossil now!)

Het ging ook steeds wat minder, maar de afgelopen tijd was drama. Ik slaap amper nog omdat de pijn me na hooguit een uurtje of 2-3 mijn bed uitjaagt en daarbij kreeg ik veelvuldige en lang aanhoudende harde buiken kado.

Dus vandaag zei de gyn dat het toch beter was als ik me volledig ziek zou melden i.p.v. de 30% die het nu was. Da’s lastig om zoiets los te laten, maar voor wurm heb ik dat natuurlijk over.

Over wurm gesproken: met die uk gaat alles hartstikke goed. Het groeit als kool -nog steeds ruim boven de curve- en is elke dag lekker druk. Het heeft ook wel dagelijks de hik nu..da’s irritant, want hij/zij logeert met het hoofd graag op mijn blaas.

Op bekken en bloeddruk na is alles bij mij verder ook wel goed. Ben alleen doodmoe. Ik ben nog wel op zoek naar tips van ervaringsdeskundigen.

Ik krijg al Cesartherapie volgens de methode van Cecile Röst, maar elke tip die het leven wat gemakkelijker maakt is welkom. Ik woon per slot van rekening doordeweeks alleen en ik moet nu voor mezelf en straks voor ons 2 kunnen zorgen en graag zo ongeschonden mogelijk.

Dus…wie weet nog iets??

De laatste tijd ben ik veel aan het navelstaren. Letterlijk dan he. Want sinds ik wurm al met een week of 16 ben gaan voelen, is er progressie gekomen in de bewegingen van die kleine. Van kleine plopjes, alsof er bellen werden geblazen binnen in mij, die tegen mijn buikwand uiteen spatte, zijn het nu al heuse stompjes en duwtjes. Duidelijk voelbaar en soms ook al zichtbaar, ondanks mijn laagje spek!

En dus is mijn favoriete tijdsverdrijf tegenwoordig om met onblote buik te kijken naar de verrichtingen van mijn zoon of dochter in wording. Soms met een afstandsbediening o.i.d. op de buik en soms ook gewoon au naturelle. En dan gaat die navel ineens omhoog..of naar links..of verschijnt er ineens kortdurend een bobbeltje ergens in die regio.

Zo leuk en apart. Elke ochtend nadat ik wakker word, is wurm ook wakker en hebben we even speelkwartier met de afstandsbediening of met mijn hand op de buik. Ik vind het iets heel intiems hebben en geniet er enorm van. Ik besef me, dat het een bijzondere ervaring is en probeer het in me op te zuigen..voor later.

Maar nu ga ik weer aan de slag. Met bedekte buik en een daarin lustig trappelende wurm…

Okee..ik zit best krap tegenwoordig. Dus ik geef niet veel geld meer uit aan "leuke dingen". Maar zo af en toe moet een mens zichzelf kietelen en dus heb ik mezelf van mijn vakantiegeld een klein kadootje gegeven. De nieuwe LIVE cd van Epica. Opgenomen tijdens het Bartók Miskolci International Opera festival te Hongarije.
Een waar kado, want het zijn maar liefst 2 cd’s. Met hierop Epica zoals het eigenlijk bedoeld is: Live mét een speciaal uitgebreid kamerorkest en een koor. Zó goed klinkt het zelfs op de cd’s niet..en dat is een enorm compliment waard! Een met grotendeels Epica’s keuze van oude en wat minder oude klassieke stukken, die op geheel eigen wijze door Epica worden aangevuld met slagwerk, gitaren en zang. Van hun versie van Verdi’s Dies Area viel ik bijna van mijn stoel, het Ombra Mai Fu is meesterlijk gezongen door Simone, het Presto uit de zomer van de 4 seizoenen is heerlijk en het Thema van Pirates of the Caribbean (ja de jongens van Epica hebben een uitgesproken liefde voor filmmuziek) had nog nimmer zoveel ballen als in deze uitvoering! WAUW. Die klassieke meesters zijn gewoon de rockgoden van hun tijd.

En dan de 2e cd..vol met bekende Epica nummers die echt volledig tot hun recht komen nu alle muziek live is, want bij concerten moeten we het toch doen met een ingeblikt orkest en koor. Dat klinkt zeker niet slecht..maar dit is toch wel even jé van hét. Klassiek met ballen. Metal met raffinement.

Ik heb er schuimbekkend van genoegen naar zitten luisteren (en nu nóg, trouwens)

Dus wie eens wil horen hoe Klassieke muziek óók kan klinken ( en dat is verre van stoffig en oubollig) raad ik van harte dit juweel van een CD aan: The Classical Conspiracy van Epica. Waarop de meesters episch zijn en Epica Meesterlijk is.

Benieuwd hoe dat klinkt? Hieronder vind je 2 links naar respectievelijk de klassieke en de Epica set. Enjoy!

Classical Set

Epica Set

Tracklist:

Disc 1
1. Palladium
2. Dies Irae
3. Ombra Mai Fu
4. Adagio
5. Spiderman Medley
6. Presto
7. Montagues & Capulets
8. The Imperial March
9. Stabat Mater Dolorosa
10. Unholy Trinity
11. In The Hall Of The Mountain King
12. Pirates Of The Caribbean
13. Indigo
14. The Last Crusade
15. Sensorium
16. Quietus
17. Chasing The Dragon
18. Feint

Disc 2
1. Never Enough
2. Beyond Belief
3. Cry For The Moon
4. Safeguard To Paradise
5. Blank Infinity
6. Living A Lie
7. The Phantom Agony
8. Sancta Terra
9. Illusive Consensus
10. Consign To Oblivion

Afgelopen dinsdagmorgen vond ik tot mijn grote verdriet een dood eksterjong in mijn tuin. Het lag onder het raam, dus ik nam maar aan, dat het daar tegenaan gevolgen was, ook al zag ik daar geen "afdruk" van op het glas. Toen ik het opraapte, omdat ik het niet zo fris vond om het daar in de tuin te laten verrotten, merkte ik wel, dat het nekje niet gebroken was. Maar ja…zoveel jonge vogels vliegen zicht te pletter, dus ik nam aan dat dit ook bij dit vogeltje gebeurd was.

Tot mijn verbazing zie ik gisteravond weer ene eksterjong in de tuin. Geen ouders te bespeuren. Tja..het zag er nog goed uit, hopte rond, dus ik dacht: ik laat je zitten. Je ouders komen vast wel voor je terug.

Vanochtend zie ik dat het er niet één , maar twee jongen zijn. Een beetje verfomfaaid zitten ze in de regen. Het hopt en piept, maar ik zie weer geen ouders. Ik ga ervan uit, dat ze op eten uit zijn en maak een foto van één van de ukkies op het stoepje bij mijn keukendeur.

Vanmiddag kom ik thuis, ligt er wéér een ekstertje dood. Ik zag de laatste nog in de tuin zitten en besloot, dat het echt tijd was om in te grijpen. Kennelijk hebben de ouders ze toch in de steek gelaten en ik wilde het niet op mijn geweten hebben, om de laatste ekster komend weekend óók aan zijn of haar einde te zien komen.

Ik belde de plaatselijke dierenbescherming ( waarvan ik lid ben) en legde het verhaal uit. Als het me lukte de ekster te vangen, kon ik hem/haar daar brengen voor verdere zorg. Dus…zo gezegd, zo gedaan.

Kleine ekster nummer 3 zit nu bij de dierenbescherming en gaat naar de vogelopvang. Ik hoop, dat het deze jongeling wél goed vergaat. Maandag zal ik es bellen hoe het ermee is.
Hier nog een foto van de kleine, vlak voor ik het wegbracht. Je kunt nog nét een oor van Duuf zien, die het gebeuren met een meer dan gemiddelde belangstelling gadesloeg.

Gister was het afscheidsfeest van mijn vader, die met de VUT gaat. Een receptie met buffet en we waren laat thuis. Best een lange dag en met al dat opstaan-handen schudden-gaan zitten…maar voor pa onvergetelijk.

Vandaag zijn we eerst naar de gyn geweest voor de reguliere check. Kreeg een jonge arts-assistente die het zó leuk en kalm deed. We hebben het nog eens goed over de bloeddruk gehad en zij gaf aan, dat ze zich ( ook al was de onderdruk wederom 94 en daalde ie wat na een tijdje) daar niet zo’n zorgen over maakt. De gehele zwangerschap is al al te hoog, maar stationair. Wél loop ik het risico om later in de zwangerschap, als ik écht ga aankomen, aan de medicatie te moeten. Maar dat komt wanneer het komt.
Kortom: ze nam de tijd voor mijn zorgen en dat scheelt enorm.
Verder kwam de 20-weken echo ter sprake. Omdat het kindje toch wel aan de maat is, mn. Het buikje, willen ze de groei extra checken. Ik krijg dan ook binnenkort een extra groei-echo en verder wordt er urine gecheckt op eiwit en moet ik voor de zekerheid een glucose dagcurve laten maken. Het verontrust me niet en stelt me juist gerust, dat er goed wordt gekeken naar mij en wurm. Aanstaande pa heeft het hartje ook goed kunnen horen en de groei van de baarmoeder is prima. Ze benadrukte alleen wel bij herhaling, dat ik toch écht rustig aan moet doen..dus dat is wel menes.

Daarna was het naar het gemeentehuis voor de erkenning, dus wurm krijgt vanaf heden keurig zijn/haar vader’s achternaam. Zo ouderwets ben ik dan toch ook wel…

Vanochtend  20-weken echo gehad. Alles is GOED! Wurm ( ik weet-helaas- dus nog steeds niet of het m/j is want lief wil het niet weten) zag er prima uit. Wat ze kon checken was allemaal netjes en zoals het hoort. Alleen was het even zoeken naar het hart, want wurm lag te maffen en lag er niet goed voor. Dat was wel even spannend. Maar nadat ze ( best ruw!) met de echokop in mijn buik had gepord, en gedreigd had dat ik anders een andere keer naar Dordrecht had gemoeten, kregen we ook een mooi kloppend hartje met 4 kamertjes en mooi sluitende klepjes te zien.

Mijn placenta ligt dus aan de voorkant..wat mij enorm verbaasde, gezien het feit, dat ik de kleine al geruime tijd goed kan voelen. Apart he? Maar dat komt misschien ook wel omdat meneer/mevrouw voor loopt in de groei. Bij alles zit het vrijwel op de bovenste lijn van de groeicurve of in ieder geval tussen gemiddeld en bovengemiddeld in. Het buikje zat iets boven de bovengrens. Tja..zij ging ook nog uit van de eerste datum en bij een latere echo was uk ook al 4 dagen groter, dus ik maak me niet meteen druk nu. In totaal ging het overigens dik de 21 weken in. Ze vond wel dat de gyn de zaak in de gaten moet houden en opperde een bloedglucosemeting. Maar eenmaal aangekomen bij mijn ouders heb ik even geprikt ( mijn mams is diabeet en zij heeft zo’n metertje) en ruim een uur na mijn ontbijt was de waarde een keurige 6,2. Dus dat zit wel goed.

Helaas was het met de bloeddruk wederom minder gesteld. Gemeten ná de echo was de onderdruk resp. 94 en 92. Bah! 

Waaaaahhhh…ik heb eindelijk aan de buitenkant zichtbare bewegingen in mijn buik. COOL..Weird..wonderful! Voel me net Ripley in Alien

Had een afstandbediening op mijn buik gelegd ( wurm is deze tijd van de avond erg actief) en dat was goed te zien als er een duwtje van binnen werd gegeven. Als het net onder mijn navel zit te trappen..zie ik het zelfs goed zonder iets op mijn buik. Voelen is echter wel wat moeilijker. Ben er meestal net te laat bij met mijn hand en mijn vetlaagje dempt volgens mij ook wel wat. Maar dit is wél héél gaaf zeg!

De voorliefde voor alles wat leeft komt van mijn mams’ kant van de familie. Net als haar heb ik een vogelhuisje waarover ik al diverse malen heb verteld.

Gisteravond was ik bij pa en ma en tot mijn stomme verbazing zag ik een Raaf. Nu is dat best bijzonder, want de raaf is een bedreigde soort en in Zuid-Holland wordt ie zelden gezien . ( Ze komen vaker voor rondom de Veluwe). En toch..hij was het écht. Véél groter dan de kraai of kauw. De snavel veel groter en puntiger en prachtig in het zwart gekleed.
Mans vertelde, dat hij ook regelmatig een hapje kwam doen, maar dat het voor zover ze weet de enige is.

Corvus Corax…een bijzondere vogel aan wie magische krachten worden toebedeeld. Mijn totemdier.

Even wat feiten (met dank aan wikipedia)

Herkenning
De raaf is significant groter dan de zwarte kraai en de roek. De kop-staartlengte bedraagt 65 cm, de spanwijdte is 1,20 meter en een gewicht van 0.69 tot 1.63 kilogram (deze waarden zijn voorgekomen bij metingen). De snavel is ook in verhouding wat zwaarder en licht gekromd. In de vlucht zijn ze te herkennen aan hun naar verhouding wat grotere kopprofiel en de breder uitwaaierende, ruitvormige staart. Ook vliegen ze hoger en met tragere vleugelslag, en zweven geregeld even waar een kraai meer doelgericht ergens naar toe vliegt. Het geluid is lager dan bij kraaien.

Intelligentie
Raven worden beschouwd als intelligente dieren. Er wordt beweerd dat raven in de natuur wel eens met wolven een pact vormen. Als de raaf een gewond dier ziet dan gaat hij op zoek naar een wolf en trekt diens aandacht. Nadat de wolf klaar is met de prooi kan de raaf aan zijn maal beginnen. Andere vogels kennen dit trucje overigens ook. Er is zelfs bekend dat raven ‘gereedschap’ gebruiken, door met stokjes voedsel uit holtes te peuteren en met stenen noten te kraken. Ook kan de raaf geluiden uit zijn omgeving imiteren, zoals de menselijke stem. In wetenschappelijk onderzoek is aangetoond dat raven weten wanneer een soortgenoot vanuit zijn positie iets niet kan zien; en dat raven bij het plunderen van een verstopplaats van voedsel extra voorzichtig zijn als de soortgenoot die het voedsel daar verstopt had (de ‘eigenaar’) in de buurt is, maar niet als een willekeurige andere raaf in de buurt is.

Voedsel
Hij is een typische alleseter maar leeft vooral van knaagdieren, insecten en larven, wormen, jonge vogels, kadavers, mossels en aangespoelde vissen. Ook plantendelen als bessen en fruit en mest van onder andere wolven staan op het menu.

Voortplanting
Het nest bouwt hij bij voorkeur in een hoge boom en gebruikt dit zelfde nest tientallen jaren lang waarbij het ieder jaar wat wordt uitgebreid. De raaf kan tientallen jaren oud worden, al zal dat in de vrije natuur meestal niet lukken. Van tamme exemplaren in de Tower of London zijn leeftijden van 44 jaar geregistreerd. De raaf is monogaam en blijft zijn hele leven bij zijn partner.

Verspreiding
De raaf is in feite onafhankelijk van het klimaat vrijwel op het hele noordelijk halfrond te vinden: van de Groenlandse ijsvelden tot de Mexicaanse zandwoestijnen. Toch is hij zeldzaam of uitgeroeid in Frankrijk, België, Nederland, Duitsland en Denemarken.

Raven in Nederland
In Nederland leven nu weer raven na een geslaagde herintroductie op de Veluwe sinds midden jaren zeventig. In 2000 waren er ongeveer honderd broedparen in Nederland, merendeels op de Veluwe maar ook enkele in Utrecht, op de Sallandse heuvelrug en in Zuidwest-Drenthe. Na een top van zo’n 130 broedparen eind jaren negentig is de stand weer wat ingezakt doordat een konijnenziekte (VHS) de konijnenstand flink heeft laten dalen, en doordat er in het natuurgebied niet meer bijgevoerd wordt met slachtafval waar ook de raven van profiteerden. De laatste jaren schommelt het bestand rond de 90 broedparen. Deze leven deels van verkeersslachtoffers van (snel)wegverkeer. Het zou de ravenstand (en zeer veel andere aasetende diersoorten) ten goede komen als kadavers van grotere dieren in het bos zouden mogen blijven liggen, maar hieraan zijn wettelijke beperkingen gesteld. Geleidelijk breiden de raven hun biotoop in Nederland wel uit en zijn er ook waarnemingen in Noord-Brabant geweest.

Ik moest meteen weer even denken aan het prachtige gedicht van Edgar Allen Poe, wat zo mooi door Omnia is gebracht. Hierbij dus: The Raven

http://www.youtube.com/watch?v=JQyGWZWqKT8

Een diepzwarte groet van Hydra, die zelf weer een nestje koolmezen in haar tuin mag begroeten.